ชีวิตปีหนึ่งผ่านไปแล้วหนึ่งเทอม เร็วเหมือนโกหก วันรับเพื่อน เปิดเทอม รับน้อง สอบ Midterm และล่าสุดที่พึ้งผ่านไปคือการสอบท Final มานับดูดีๆก็หลายเดือนเหมือนกันนะ แต่ที่รู้สึกว่าผ่านไปเร็ว คงจะเป็นเพราะมัวแต่สนุกกับการพบปะสังสรรค์กับเพื่อนใหม่ๆ ได้รู้จักสังคมใหม่ๆ ได้ไปในสถานที่ใหม่ๆและที่สำคัญคือ ได้ทพกิจกรรมใหม่ๆที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต คนหลายคนก็มาจากต่างพ่อแม่ ต่างโรงเรียน ต่างจังหวัด เมื่อมาอยู่รวมกัน ก็ต้องอาศัยการปรับตัวเข้าหากัน เรียนรู้กันซึ่งกันและกัน จึงจะสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข นอกจากนั้นแล้ว รูปแบบการเรียนในมหาวิทยาลัยก็ไม่เหมือนกับตอนมัธยมที่มีคนมาคอยจ้ำจี้จ้ำ ชัยให้ทำนู่นทำนี่ มาคอยทวงงานการบ้านหรือแม้แต่มาบอกเราว่า ต้องอ่านหนังสือทำแบบฝึกหัดแล้วนะ มีก็แต่ตัวเราเท่านั้นที่ต้องจัดการเรื่องพวกนี้เองทั้งหมด แถมการที่ได้มาอยู่หอพักก็ทำให้ได้รับอิสระภาพเต็มที่ อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป ตอนเช้าถ้าตื่นสายก็ไม่คนคอยปลุก ถ้าได้เพื่อนดีก็ดีไป จะได้ช่วยกันเตือนช่วยกันสอน ทั้งเรื่องเรียนและการใช้ชีวิต 

ขอบคุณเพื่อนใหม่และรุ่นพี่ทุกๆคนสำหรับมิตรภาพและการต้อนรับอันอบอุ่น ความมีน้ำใจ ความหวังดี และความจริงใจที่มีให้แก่กัน

ขอบคุณครุบาอาจารย์ทุกท่านที่ได้ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้

ขอบ คุณมหาวิทยาลัยและกิจกรรมต่างๆที่เปิดโอกาสให้ผมได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ได้เป็นในสิ่งที่อยากเป็น ได้มีในสิ่งที่อยากมี ได้รู้จัก พบปะกับเพื่อนและรุ่นพี่ใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ

ขอบคุณที่ผมได้เรียนรู้ประสปการณ์ชีวิตใหม่ๆ  ได้มุมมองใหม่ๆ ได้เติบโตและพัฒนาตัวเองไปอีกหลายๆขั้น

สุดท้ายขอบคุณพ่อแม่ของผม ตัวผมเองและอะไรก็ตามที่ทำให้ผมได้มาอยู่ที่นี่ ได้มีวันนี้